Deel 2: Hé, dat zijn die iPad-kinderen

In mijn vorige artikel heb ik vanuit het perspectief van mijn ‘iPad kind’ een inkijk gegeven in haar wereld. Maar hoe is het eigenlijk als ouder om een ‘iPad kind’ te hebben? Voordat u verder leest, wil ik benadrukken dat het mijn ervaringen gebaseerd zijn op wat ik bij mijn eigen kind zie.

Via de iPad-ouderavonden weet ik namelijk wel dat ouders er verschillend over denken. De rode draad is volgens mij de mate waarin een kind in staat is zich met een medium dat zo vol met verleidingen zit te focussen op het leerproces. U heeft kunnen lezen dat Floor daar best goed mee om weet te gaan, daar heb ik als ouder geluk mee.

Ik vind dat de school een juiste keuze heeft gemaakt om dit eerst in een pilot met een paar klassen uit te proberen én om daar de ouders ook goed bij te betrekken. Dat laatste is erg prettig omdat het namelijk een besluit is dat verder gaat dan de grenzen van de school, omdat de leerlingen de iPad ook mee naar huis moeten nemen vanwege hun huiswerk.

Spelregels

Er komt veel meer bij kijken dan je vooraf kunt inschatten. Ik denk dat dit voornamelijk te maken heeft met de hoeveelheid aan mogelijkheden, maar ook verleidingen en afleidingen, die een tablet met zich meebrengt. Als ouder vind ik het dan ook een goede zaak dat er een aantal spelregels wordt afgesproken. Al lerende worden docenten, leerlingen én ouders wijzer en worden de spelregels als het ware verfijnd. Enkele voorbeelden van spelregels zijn dat je ervoor zorgt dat de iPad elke dag weer volledig opgeladen is; dat je niet aan de iPad van een klasgenoot komt zonder zijn toestemming; dat de iPad in de les pas aangaat als deze nodig is; dat je er geen foto’s of films mee mag maken zonder de toestemming van de docent en dat je in de klas alleen social media of spelletjes mag gebruiken met toestemming van de docent.

Verder zie ik dat de docenten en de school zoekende zijn naar wat ze, didactisch en vakinhoudelijk, met de iPad kunnen en willen doen. Dit gebeurt op een laagdrempelige manier en als leerlingen een suggestie hebben voor een app, dan wordt daar ook naar geluisterd. Daarnaast is het uitproberen hoe je omgaat met zaken als iMessenger, want voor veel kinderen leidt het enorm af om continu berichten langs te zien komen. Net als andere ouders ben ik van mening dat er een weg gevonden moet worden met het maken huiswerk. Via een mobiel krijgen leerlingen veel berichten binnen, maar die kun je uitzetten of wegleggen. De iPad is echter nodig, want daar staan de leermiddelen op. Maar ook iMessenger en vele spelletjes...

Soepel en vanzelfsprekend

Al met al ervaar ik dat tablets in het onderwijs een prettige en laagdrempelige ontwikkeling is. De school heeft er nu nog voor gekozen om ook nog gewoon alle papieren boeken aan te schaffen en het is fascinerend om te zien hoe snel de iPad een plaats in het leren van Floor heeft gekregen en hoe soepel én vanzelfsprekend ze de iPad en de papieren boeken door elkaar heen gebruikt. En ja, natuurlijk denk ik ook wel eens ‘leg dat ding nu maar even weg’. Maar het is vooral een kwestie van goede afspraken maken met elkaar: zowel tussen school en leerling als tussen leerling en ouders.

Belangrijk hierbij is om tegelijkertijd realistisch te blijven: ik gaf vroeger ook berichtjes door in de klas via briefjes (nu een berichtje via iMessenger) en ik had vroeger ook vaak andere dingen op mijn bureau liggen. Als mijn moeder mijn kamer op kwam legde ik dat snel weg en klapte ik mijn boek weer open (nu een spelletje op de tablet). We leven in 2012!

Ik hoop dat veel scholen net als deze school met open vizier de komst van tablets kunnen omarmen en dan kan het een mooie meerwaarde bieden voor het onderwijs! Wat denkt u? Wat vindt u van het gebruik van tablets in de klas? Bent u een voorstander of een tegenstander? Waarom?